Objawy osteochondrozy kręgosłupa szyjnego mogą wystąpić w każdym wieku. Choroba ta najczęściej występuje u osób starszych i można zaobserwować nie tylko uszkodzenie szyi. Jednak obecnie obserwuje się zaostrzenie procesów zwyrodnieniowych szyi u młodych ludzi, którzy zajmują się przede wszystkim pracą umysłową. Należy rozumieć, że bardzo trudno jest całkowicie wyleczyć osteochondrozę szyjną, ale możliwe jest zatrzymanie jej postępu i znaczna poprawa samopoczucia danej osoby.
Przyczyny i mechanizm powstawania
Procesy dystroficzne w odcinku szyjnym kręgosłupa rozpoczynają się powoli. Najważniejszymi przyczynami choroby są siedzący tryb życia i zaburzenia niektórych typów metabolizmu minerałów.
Jeśli wyeliminujesz przyczyny, które wywołały osteochondrozę szyi, wówczas całkiem możliwe będzie wyleczenie jej indywidualnych objawów. W przeciwnym razie, jeśli przyczyna będzie się utrzymywać, stan osoby tylko się pogorszy.
Pod wpływem pierwotnej przyczyny, która spowodowała osteochondrozę szyi, zachodzą następujące zmiany:
- punktem spustowym jest stagnacja w układzie limfatycznym i krążeniowym;
- wówczas dochodzi do zmian zwyrodnieniowo-niszczących w krążku międzykręgowym, który pełni rolę amortyzatora pomiędzy kręgami; zmniejsza się jego wysokość i plastyczność;
- nieco później obserwuje się wzrost tkanki kostnej kręgów;
- wszystko to prowadzi do ograniczonej ruchomości kręgosłupa, wzrostu nacisku na naczynia i nerwy przechodzące przez aparat kostny kręgosłupa.
Im szybciej rozpocznie się odpowiednie leczenie, tym większa szansa na spowolnienie postępu choroby, a nawet całkowite wyleczenie pacjenta.
Zaostrzenie choroby może być wywołane jakimkolwiek wpływem zewnętrznym lub wewnętrznym. Może to być infekcja wirusowa, niska temperatura, znaczna aktywność fizyczna, a nawet zmiany ciśnienia atmosferycznego. Im silniejsza przyczyna powodująca zaostrzenie, tym wyraźniejsze objawy choroby.
Cechy osteochondrozy szyjnej
Objawy osteochondrozy szyjnej nasilają się stopniowo, na samym początku choroby praktycznie nie przeszkadzają pacjentowi. Tylko czasami można zauważyć zawroty głowy. Nie można jednak ignorować osteochondrozy szyjnej: objawy w późniejszych stadiach choroby są trudne do wyeliminowania.
Ponieważ kręgosłup szyjny jest bezpośrednio połączony z mózgiem, w przypadku zmian dystroficznych w tym konkretnym obszarze odnotowane zostaną liczne dolegliwości ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Dzieje się tak na skutek stopniowego i narastającego pogorszenia krążenia krwi oraz zaburzeń metabolicznych w mózgu.
U wielu pacjentów pierwszymi objawami, które można zaobserwować są objawy wskazujące na uszkodzenie mózgu:
- nagłe zmiany ciśnienia krwi;
- zawrót głowy;
- pieczenie w okolicy skroniowej i rozlany ból głowy;
- Temperatura rzadko wzrasta do niskiego poziomu.
W połączeniu z powyższymi objawami obserwuje się oznaki uszkodzenia samej szyi:
- ból, który z czasem zaczyna promieniować do pleców, ramion i tyłu głowy;
- ograniczona mobilność; podczas pochylania lub obracania głowy odczuwa się pękanie, chrupanie, drętwienie lub pieczenie szyi;
- temperatura ciała jest normalna.
W miarę postępu osteochondrozy stan osoby ulegnie pogorszeniu, zaostrzenia będą pojawiać się częściej i dotkliwiej, z czasem bardzo trudno będzie całkowicie wyleczyć osobę i możliwe będzie jedynie nieco złagodzenie jego cierpienia.
W przeciwieństwie do procesów zapalnych temperatura rzadko się zmienia. W późniejszych stadiach osteochondrozy szyi zaostrzenie praktycznie nie zanika; zostanie odnotowane łącznie poważne uszkodzenie mózgu i kręgosłupa:
- skoki ciśnienia krwi lub utrzymujące się wysokie ciśnienie krwi;
- ciągłe zawroty głowy i ból głowy, jeszcze gorsze przy niewielkiej ilości ćwiczeń;
- ból, pieczenie i ograniczona ruchomość szyi;
- Temperatura ciała może nieznacznie wzrosnąć, ale częściej pozostaje normalna.
Tak zwany zespół tętnicy kręgowej występuje dość często, gdy proces zwyrodnieniowo-dystroficzny obejmuje środkową część szyi. Taka osoba niemal stale odczuwa pulsujący ból głowy, ucisk i pieczenie w skroniach, przekrwienie i szum w uszach, a przy obracaniu głowy - zawroty głowy aż do utraty przytomności. Wyleczenie zespołu ucisku tętnicy kręgowej jest prawie niemożliwe.
Przeciwnie, u niektórych osób można zaobserwować oznaki uszkodzenia kończyn górnych (z dominującymi zmianami w splocie nerwu szyjnego i ramiennego):
- pieczenie lub drętwienie wszystkich części kończyn górnych;
- zawroty głowy występują rzadko;
- obniżona temperatura skóry.
Konsekwencje osteochondrozy mogą być dość poważne: uporczywe bóle i zawroty głowy, problemy z pamięcią i uwagą, ciągłe drętwienie całej szyi.
Metody leczenia
Prawie całkowite przywrócenie pierwotnego stanu osteochondrozy można osiągnąć dopiero we wczesnych stadiach osteochondrozy i po wyeliminowaniu jej przyczyny. Zaostrzenie choroby wymaga jeszcze intensywniejszego leczenia. W późniejszych etapach celem leczenia jest eliminacja bólu, zawrotów głowy i zmian zapalnych. Osteochondrozę szyjną można wyleczyć za pomocą takich środków jak:
- chondroprotektory przywracające pierwotną strukturę tkanki chrzęstnej krążka międzykręgowego;
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) łagodzące ból i stany zapalne;
- kompleksy multiwitaminowe z dużą zawartością witamin z grupy B poprawiające trofizm tkanki nerwowej;
- leki nootropowe do korygowania poważnych zaburzeń w tkance mózgowej;
- kompleks fizykoterapii i masażu (jeśli nie występują silne zawroty głowy i wysokie ciśnienie krwi);
- fizjoterapia (woda, jonoforeza, magnetoterapia), przy czym temperatura i ciśnienie czynnika powinny być dość wysokie, a pieczenie uważane jest za pozytywny efekt.
Wiele w leczeniu osteochondrozy zależy od samego pacjenta. Im szybciej rozpocznie się niezbędną terapię, im dokładniej zastosuje się zalecenia lekarza, tym większa szansa na powodzenie i godną jakość życia pacjenta.